Bedeni bir tuval olarak gören dövmeci: Umut Kıran Türkiye'de dövme yaptıranların sayısı gün geçtikçe  artıyor. Dolaysıyla dövme, iş dünyasında da daha çok rastlanır hale geliyor. İnsanlara bazen en çarpıcı  kıyafetin, en pahalı saatin bile veremeyeceği özgüveni sağlayan dövme, böylece bir tabu olmaktan  çıkıyor. D. Umut Kıran da bedeni bir tuval olarak görüp en güzel resimlerini bu tuvale yapan, eğitimli  bir ressam.

     Günümüzde sanat mı değil mi tartışmaları devam ededursun, araştırmalar bize dövmenin yüzlerce  yıllık bir tarihe sahip olduğunu gösteriyor. Dövmeler o kadar farklı medeniyetlerde o kadar farklı  kültürlerin bir parçası olarak karşımıza çıkıyor ki… Kimi kültürlerde kötülüklere karşı koruyan bir tılsım  olduğuna inanılırken kimilerinde ise günah olarak kabul edilip yasaklanmış ya da sadece suçlulara ve  kölelere yapılan bir damgalama yöntemi olmuş. Özellikle 20. yüzyılın başlarından itibaren özellikle  denizciler arasında yaygınlık kazanmış. Nesillerle birlikte insanların dövmeye bakış açıları da değişmiş.  İşte o günden bugüne dövme tüm dünyaya gittikçe yayılıyor. Yaptırana karşı saygı, şaşkınlık, korkuya  kadar çok çeşitli duygular uyandırabiliyor. İnsanlar artık hayat felsefelerini ya da en çok sevdiklerini  vücutlarında ömürlerinin sonuna kadar taşımak istiyorlar. Özellikle yurtdışında oldukça yaygın olan  dövme Türkiye'de de her geçen gün daha kabul edilebilir hale geliyor. Eskiden bugüne oranla toplumda  çok fazla kabul görmeyen dövme, şimdilerde yaptıranların sayısındaki artışla normalleşiyor. Ve dövme  yaptıranlar kadar dövme yapanların da sayısı artıyor. İşte Davut Umut Kıran da Türkiye'nin yeni nesil  dövmecilerinden. Kıran, Anadolu Üniversitesi Güzel Sanatlar Fakültesi Resim bölümünden mezun.  Sanatını, yeteneğini ve yaratıcılığını tuvale aktarmak yerine insan vücuduna aktarmayı seçmiş. Resimle  olan organik bağı onun dövme sanatında başarılı olmasını sağlayan en önemli etkenlerden biri. Gerçek  bir dövme sanatçısı olmak için senelerce emek vermek gerektiğinin altını çizen Davut Umut Kıran'la  Kadıköy'deki kendi stüdyosunda dövme üzerine konuştuk.

     Dövmeciliğe nasıl başladınız, zorlukları neler oldu?

     Mesleğe öğrenciyken, henüz okuduğum yıllarda başladım. O zamanlar biraz aykırı düşünüyordum  ben resim konusunda. Tuvale mi resim yapsam, tuval yerine başka malzemeler mi kullansam diye  düşünüyordum. Mesela tahta, taş ve seramik üzerine çalıştım rölyefler yaparken. Tuval yerine başka bir  malzeme kullanmayı düşündüğümde dövme sanatıyla tanıştım. Tuval yerine insan bedenini seçtim.  Sonuçta yaşayan tuvaller gibi. Yaptığınız resim yaşıyor ve siz sergi açamıyorsunuz ama kendisi  arkadaşlarına gösteriyor dövmesini ve sizin yaptığınız resmi ömür boyu taşıyor. Bu güzel bir şey. O  dönemde dövme yapmayı öğrenmek zordu. Öğrencilik zamanlarımda amatör olarak başladığımız yıllarda  malzeme bulamıyorduk. Dövme makinesi şimdiki gibi kolay bulanabilen bir şey değildi. Dövme makinesi  alalım diye bir araştırma yaptığımızda sadece yurtdışından, internetten getirtme imkanımız olduğunu  görebiliyorduk. Ben yıllarca dövme makinesini kendim yapmaya çalıştım. İlkel yöntemlerle çalıştık, elle  falan. Boya da bulamıyorduk. Artık çok gelişti. Şimdi malzemeleri Türkiye'den bile temin edebiliyoruz.

     İlk Dövme ( Tattoo ) stüdyonuzu nerede açtınız?

     Makineyi alır almaz Eskişehir'de bir dövme stüdyosu açtım. Tabii bundan öncesinde o dönem bilinen  dövme sanatçıları arasında Hakan Gerçek, Ruhsel gibi isimleri araştırıp onlarla tanıştım. Onlar da bana  yardımcı oldular. Makinenin nasıl olduğunu, çalışma mantığını onlardan gördüm. Ama 1997'den 2001  yılına kadar dövmeyle ilgili amatör bir dönemim oldu. O dönemde sokak ressamlığı yapıyordum, sokakta  portre çiziyordum. Bunun yanı sıra Eskişehir ve Antalya'da geçici dövme yapıyordum. Sonra okuldan  mezun olduktan sonra 2002 yılında Antalya'ya gittim. Dövmeye o zamanlar şimdiki kadar bir rağbet  yoktu. Hatta toplumun büyük bir kesiminin dövmeye karşı olması gibi bir durum vardı. Ben de bundan  yola çıkarak daha çok turistlere dövme yapmak için Antalya'ya gittim. Okul bittikten sonra beş yıl  Antalya'da çalıştım. Antalya'nın yanı sıra Bodrum'da ve Marmaris'te de çalıştım. Sonra 2005 yılında  askere gittim. Askerden döndüğümden beri İstanbul'dayım. Benim askerden döndüğüm dönemde dövme  sektöründe, dövme piyasasında büyük bir yükseliş olmuştu. Hem dövmeci sayısı çoğalmıştı hem de  dövme yaptıran insan sayısı artmıştı. Şimdi ise popüler bir sanat, herkesin dövme yaptırmaya merakı  var.

     İlk yaptığınız dövme ne zamandı, nasıl bir şeydi?

     İlk dövmemi 17 yaşımdayken kendime yaptım. Kendi kendime yaparak başladım. Elime bir ejderha  yapmıştım.

     Güzel Sanatlar Resim Bölümü'nü bitirmişsiniz. Resimle ilgili çalışmalarınıza devam ediyor  musunuz?

     Daha çok büyük kağıtlara kara kalem çalışıyorum. Açıkçası pek bir vaktim de olmuyor. Dövme işi  benim oldukça büyük bir zamanımı alıyor. Ama resimden kopmak gibi bir şey söz konusu değil. Zaten  yaptığımız dövmeleri kendimiz tasarlıyoruz. Müşteri her zaman hazır bir modelle gelmiyor. Hazır bir  model olsa bile onun üzerinde eksik bölümleri tamamlamak gerekiyor. Bazen de insanlar eski  dövmelerini başka bir dövmeyle ya da vücutlarındaki yara izlerini kapattırmak istiyorlar. O zaman bir  tasarım yapmak gerekiyor.